خارش واژن در بارداری

زنان باردار اغلب در برهه‌ای از دوران بارداری دچار خارش واژن می‌شوند. این یک اتفاق طبیعی و رایج با علل متعدد است. چیزهای زیادی می‌توانند باعث خارش واژن در دوران بارداری شوند. برخی ممکن است نتیجه تغییراتی باشند که بدن شما در حال گذر از آنها است. علل دیگر ممکن است اصلاً با بارداری شما مرتبط نباشند. خارش واژن در دوران بارداری معمولاً به تغییرات هورمونی و یا عفونت قارچی مربوط می‌شود. داروها و عفونت‌های مقاربتی (STI) از دیگر علل احتمالی هستند. با پزشک خود صحبت کنید زیرا برخی از شرایط برای کاهش خطر عوارض بارداری نیاز به درمان پزشکی دارند. با پینو بیبی همراه باشید.

علل خارش واژن در دوران بارداری

دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است در دوران بارداری خارش واژن را تجربه کنید. اکثر آنها نیازی به درمان تهاجمی ندارند، اما برخی نیاز به دارو دارند. این شرایط ممکن است باعث خارش واژن در دوران بارداری شوند:

تغییرات هورمونی

تغییرات هورمونی در دوران بارداری می‌تواند پوست شما را حساس‌تر کند و باعث خشکی، ترک خوردگی، بثورات پوستی و خارش شود. شیردهی و آماده شدن برای آن، سطح استروژن را کاهش می‌دهد. پروژسترون پایین نیز ممکن است باعث خشکی واژن در برخی از زنان باردار شود. از آن جایی که این هورمون برای حفظ بارداری ضروری است، در صورت داشتن این علامت با پزشک خود صحبت کنید.

واژینوز باکتریایی

واژینوز باکتریایی می‌تواند در صورت تغییر تعادل بین باکتری‌های خوب و بد در واژن رخ دهد. واژینوز باکتریایی یک عفونت باکتریایی است که زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌های سالم در واژن شما نامتعادل شده و بیش از حد رشد می‌کنند و منجر به سوزش و خارش می‌شوند. این عفونت می‌تواند خطر زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد و مشکلات تنفسی در جنین را افزایش دهد. این عفونت شایع واژن معمولاً برای زنان فعال جنسی، چه باردار باشند و چه نباشند، اتفاق می‌افتد. علائم عبارت هستند از:

ترشحات رقیق، مات یا خاکستری
خارش
سوزش قرمزی
بوی ماهی مانند، به خصوص پس از رابطه جنسی

عفونت قارچی

علاوه بر باکتری‌ها، واژن شما معمولاً حاوی مقدار کمی مخمر است. تغییرات هورمونی مرتبط با بارداری می‌تواند تعادل pH واژن را مختل کند و باعث تکثیر قارچ‌ها شود. به همین دلیل، عفونت‌های قارچی در دوران بارداری شایع هستند. عفونت‌های قارچی واژن، که به عنوان برفک واژن یا کاندیدیازیس واژن نیز شناخته می‌شوند، توسط قارچی به نام کاندیدا آلبیکنس ایجاد می‌شوند. این عفونت‌ها به ویژه در سه ماهه دوم شایع هستند. در حالی که ناراحت کننده هستند، خطر کمی برای جنین شما دارند. علائم می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

خارش
سوزش
ترشحات غلیظ واژن که بافتی شبیه پنیر دلمه دارد

افزایش ترشحات واژن

میزان ترشحات واژن و مخاط دهانه رحم که ترشح می‌کنید ممکن است در طول بارداری افزایش یابد. تغییرات هورمونی باعث این امر و هم چنین نرم شدن دهانه رحم و دیواره‌های واژن می‌شود.

ترشحات برای محافظت از واژن شما در برابر عفونت طراحی شده‌اند، اما می‌توانند پوست ناحیه تناسلی را تحریک کرده و باعث قرمزی و خارش آن شوند.

خشکی واژن

تغییرات هورمونی ممکن است باعث خشکی واژن در برخی افراد در دوران بارداری شود. شواهد روایی نشان می‌دهد که افرادی که در دوران بارداری به نوزاد خود شیر می‌دهند، بیشتر احتمال دارد این علامت را تجربه کنند. قرمزی، سوزش و درد در هنگام رابطه جنسی نیز ممکن است رخ دهد.

حساسیت به محصولات

در دوران بارداری، واژن پر از خون می‌شود و پوست شما ممکن است کشیده و حساس‌تر از حد معمول شود.

محصولاتی که قبل از بارداری به راحتی از آنها استفاده می‌کردید، اکنون ممکن است پوست شما را تحریک کنند و باعث خارش و قرمزی آن شوند. محصولاتی که می‌توانند باعث این اتفاق شوند عبارت هستند از:

مواد شوینده
حمام حباب‌دار
شستشوی بدن
صابون

عفونت دستگاه ادراری (UTI)

رحم روی مثانه قرار دارد. با بزرگ شدن آن در دوران بارداری، فشار بیشتری به مثانه وارد می‌شود. این می‌تواند مانع خروج ادرار شود و باعث عفونت شود.

به همین دلیل، زنان باردار می‌توانند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت ادراری باشند.

عفونت باکتریایی

باکتری‌ها نیز می‌توانند باعث عفونت ادراری شوند. عفونت استرپتوکوکی GBS گروه B یک باکتری رایج است که ۱۰ تا ۳۰ درصد از زنان باردار آن را حمل می‌کنند به عبارتی حدود ۱ نفر از هر ۴ زن باردار مثبت است. در طول زایمان، استرپتوکوکی گروه B می‌تواند به نوزاد منتقل شود و باعث مشکلات جدی سلامتی شود. غربالگری استرپتوکوکی گروه B معمولاً پس از ۳۵ هفته بارداری انجام می‌شود و می‌توان آن را برای محافظت از شما و نوزادتان درمان کرد.

آزمایش GBS در بزرگسالان معمولاً علائمی نشان نمی‌دهد. از آن جایی که باکتری GBS می‌تواند برای نوزاد مضر باشد، پزشک شما در دوران بارداری شما را از نظر آن آزمایش می‌کند. علائم عبارت هستند از:

نیاز مکرر و فوری به ادرار کردن
درد شکم
خارش و سوزش واژنخون در ادرار
درد هنگام مقاربت

کلستاز بارداری

این بیماری کبدی ممکن است در اواخر بارداری رخ دهد. دلیل وقوع آن کاملاً مشخص نیست. متخصصان معتقدند که ژنتیک و هورمون‌های بارداری در آن نقش دارند.

کلستاز بارداری باعث خارش شدید کف دست‌ها و پاها می‌شود. خارش ممکن است کل بدن، از جمله ناحیه واژن را تحت تأثیر قرار دهد. بثورات و قرمزی در این بیماری رخ نمی‌دهد.

عفونت‌های مقاربتی (STIs)

خارش واژن ممکن است از علائم اولیه همه بیماری‌های مقاربتی باشد؛ بیماری‌هایی مانند تبخال تناسلی، HPV و تریکومونیازیس، کلامیدیا و سوزاک می‌توانند باعث خارش واژن شوند. درمان این عفونت‌ها مهم است زیرا می‌توانند به جنین شما منتقل شوند و عوارض بالقوه جدی ایجاد کنند. افراد می‌توانند در حالی که به STI مبتلا هستند باردار شوند یا در دوران بارداری به آن مبتلا شوند. از آن جایی که STIs ممکن است علائمی نشان ندهند، اگر فکر می‌کنید ممکن است به آن مبتلا شده باشید، مهم است که به پزشک خود اطلاع دهید. اگر یک بیماری مقاربتی علائمی از خود نشان دهد، ممکن است موارد زیر را داشته باشید:

جوش پوستی
احساس سوزش
زگیلتبترشحات واژن
علائم شبیه آنفولانزا

بیماری‌های مقاربتی می‌توانند تأثیر منفی بر شما و نوزادتان بگذارند، اما می‌توانید در دوران بارداری درمان شوید و این خطرات را از بین ببرید.

بیشتر بخوانید: عفونت‌های مقاربتی در بارداری و شیردهی

برخی داروها

داروهایی مانند برخی آنتی‌هیستامین‌ها و داروهای ضد افسردگی نیز می‌توانند باعث خشکی و خارش واژن شوند.

موهای ناحیه تناسلی

موهای ناحیه تناسلی می‌توانند در دوران بارداری بلند و زبر شوند و با ساییده شدن به پوست، به خصوص اگر لباس زیر یا شلوار تنگ بپوشید، باعث خارش شوند.

درمان خارش واژن در دوران بارداری

خارش واژن در دوران بارداری اغلب جای نگرانی ندارد و اغلب با درمان‌های خانگی قابل درمان است. این درمان‌ها شامل داروهای خانگی، داروهای بدون نسخه (OTC) و داروهای تجویزی است. با این حال، در این دوران ممکن است منطقی باشد که به طور ویژه پیشگیرانه عمل کنید و در مورد هر گونه علائم نگران‌کننده‌ای که تجربه می‌کنید با پزشک خود صحبت کنید. درمان‌های خارش واژن بسته به علت متفاوت خواهد بود.

درمان‌های خانگی خارش واژن در بارداری

حمام جوش شیرین

خارش پوست را می‌توان با غوطه‌ور شدن در حمام جوش شیرین یا استفاده از کمپرس جوش شیرین روی ناحیه مورد نظر تسکین داد؛ به این صورت که جوش شیرین و آب را مخلوط کنید تا خمیری ایجاد شود و آن را روی پوست خارش‌دار بمالید. ۴/۱ تا ۲ فنجان جوش شیرین را در وان پر از آب گرم (نه داغ) مخلوط کنید و در وان قرار بگیرید.

کمپرس سرد و آب خنک

حمام خنک و کمپرس سرد نیز ممکن است به کاهش خارش کمک کند.

حذف محصول

اگر فکر می‌کنید محصولاتی که استفاده می‌کنید باعث ایجاد علائم شما می‌شوند، سعی کنید همه آنها را حذف کنید و از محصولات کاملاً طبیعی و ملایمی که برای استفاده در دوران بارداری یا برای نوزادان طراحی شده‌اند، استفاده کنید.

روغن نارگیل

روغن نارگیل را روی پوست خارش‌دار بمالید. روغن را داخل واژن خود نریزید.

داروهای بدون نسخه برای خارش واژن در بارداری

داروهای ضد قارچ بدون نسخه که عفونت‌های قارچی خفیف را درمان می‌کنند، در دسترس هستند. این داروها شامل کرم‌ها و پمادهایی هستند که روی پوست مالیده می‌شوند و شیاف‌هایی که داخل واژن قرار می‌گیرند. داروهای ضد قارچی که معمولاً در فرآورده‌های واژینال بدون نسخه استفاده می‌شوند عبارت هستند از:

کلوتریمازول، موجود در محصولاتی مانند Lotrimin AF و Mycelex
میکونازول، موجود در محصولاتی مانند Monistat 3، Monistat 7 و Vagistat 3
تیوکونازول، موجود در محصولاتی مانند Vagistat 1
ترکونازول، موجود در بسیاری از داروهای ضد قارچ واژینال ژنریک
داروهای ضد قارچ موضعی می‌توانند عفونت قارچی واژن را در هر مرحله از بارداری درمان کنند و خطری برای جنین ندارند.
برخی از داروهای موضعی، مانند کرم Vagisil، حاوی داروهای ضد قارچ نیستند، اما هدف آنها کاهش خارش با استفاده از بی‌حس‌کننده‌هایی مانند بنزوکائین یا لیدوکائین است.

اگر خارش شما ناشی از عفونت قارچی نباشد، این داروها ممکن است گزینه‌های خوبی باشند.

داروهای تجویزی برای خارش واژن در بارداری

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) یک دوره هفت روزه مصرف داروهای ضد قارچ موضعی را به عنوان مناسب‌ترین گزینه برای درمان عفونت قارچی در دوران بارداری توصیه می‌کند. در صورت شدید بودن عفونت، نسخه‌های قوی‌تر تجویزی در دسترس هستند.

در صورت شیوع فعال تبخال تناسلی در دوران بارداری، مصرف داروی ضد ویروسی تجویزی مانند زوویراکس (آسیکلوویر) ضروری است. سایر بیماری‌های مقاربتی، مانند کلامیدیا و سوزاک، نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک تجویزی مانند سفتریاکسون دارند.
درمان‌های ضد قارچ بدون نسخه: اگر پزشک شما تأیید کرده است که شما عفونت قارچی دارید، می‌توانید از کرم یا شیاف ضد قارچ بدون نسخه برای درمان آن استفاده کنید. از فلوکونازول (دیفلوکان) استفاده نکنید. این داروی ضد قارچ تجویز شده با افزایش خطر سقط جنین مرتبط بوده و نباید در دوران بارداری مصرف شود. با این حال، داروهای ضد قارچ خوراکی توصیه نمی‌شوند. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در حال حاضر به دلیل خطر نقص مادرزادی، استفاده از دوز بالای دیفلوکان (فلوکونازول) را توصیه نمی‌کند. این خطر در سه ماهه اول و در دوزهای بیشتر از ۴۰۰ میلی‌گرم (میلی‌گرم) بیشترین میزان را دارد.
آنتی‌بیوتیک‌ها: اگر عفونت ادراری، بیماری‌های مقاربتی یا واژینوز باکتریایی دارید، به داروهای تجویزی نیاز خواهید داشت. واژینوز باکتریایی معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌های فلاژیل (مترونیدازول) یا کلیداسین (کلیندامایسین) درمان می‌شوند
کورتیکواستروئیدها: کرم‌های موضعی ضد خارش مانند کورتیکواستروئیدها ممکن است به کاهش خارش کمک کنند.
سایر داروها: اگر کلستاز دارید، پزشک شما را تحت نظر خواهد داشت و ممکن است توصیه کند از داروهای ضد صفرا استفاده کنید.

پیشگیری از خارش واژن در بارداری

ممکن است اجتناب کامل از خارش واژن در دوران بارداری دشوار باشد، اما برخی رفتارهای پیشگیرانه ممکن است کمک کننده باشند. این نکات را در نظر بگیرید:

نکات پیشگیری

روش‌های خاصی وجود دارد که می‌تواند خطر عفونت‌های قارچی واژن و سایر علل خارش واژن را کاهش دهد:

ناحیه واژن خود را تمیز و خشک نگه دارید. از صابون و آب ملایم و بدون عطر استفاده کنید و با یک حوله تمیز و نرم خشک کنید.
از استفاده از محصولاتی که حاوی عطر، مواد شیمیایی یا مواد تحریک‌کننده هستند، خودداری کنید. برای بهداشت خود از صابون‌های بدون عطر، بدون مواد افزودنی در حمام و مواد شوینده لباسشویی استفاده کنید. از دئودورانت‌های زنانه خودداری کنید.
سعی کنید با خوردن ماست حاوی باکتری‌های زنده (پروبیوتیک)، pH واژن خود را در محدوده سالم نگه دارید. هم چنین می‌توانید روزانه با تأیید پزشک، مکمل لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس مصرف کنید.
لباس زیر نخی سبک و یا پارچه قابل تنفس دیگری بپوشید. هر زمان که خیس یا عرق کرد، آن را عوض کنید.
از پوشیدن شلوار و یا دامن تنگ خودداری کنید و در عوض لباس‌های سبک و گشاد بپوشید.
بلافاصله لباس‌های مرطوب، مانند لباس شنا و یا لباس ورزشی را عوض کنید.
از وان آب داغ و حمام‌های خیلی داغ که می‌توانند پوست واژن را خشک کنند، خودداری کنید.
بهداشت خود را رعایت کنید، به خصوص پس از رفتن به دستشویی.
دوش واژن نگیرید. دوش واژینال تعادل pH طبیعی واژن را تغییر می‌دهد. از دوش واژینال که می‌تواند تعادل طبیعی باکتری‌ها و قارچ‌ها را در واژن شما مختل کند، خودداری کنید.
بعد از اجابت مزاج، از سمت جلو به عقب خود را پاک کنید تا از ورود باکتری‌ها معقد به واژن جلوگیری شود.
سعی کنید سطح استرس خود را با یوگای دوران بارداری، مدیتیشن یا تنفس عمیق کاهش دهید.

چه زمانی باید نگران خارش واژن باشم؟

خارش خفیف معمولاً برای شما یا جنین مضر نیست، اما گاهی اوقات می‌تواند نشانه یک بیماری جدی‌تر باشد، به خصوص اگر بیشتر عصرها یا شب‌ها متوجه آن شوید. اگر خارش دارید، به ماما یا پزشک خود اطلاع دهید تا آنها تصمیم بگیرند که آیا نیاز به بررسی بیشتر دارید یا خیر. اگر در دوران بارداری به درمان عفونت واژن پاسخ نمی‌دهید، به خصوص اگر:

علائم شما پس از چند روز درمان بهبود نیابد یا بدتر شود.
عفونت واژن پس از درمان بازگردد.
در طول یا بعد از درمان علائم جدیدی ایجاد شود.
در دوران بارداری چندین عفونت واژن را تجربه کنید.

سوالات متداول برای خارش واژن در بارداری

چه زمانی به پزشک برای خارش واژن در بارداری مراجعه کنیم؟

هر علامت ناراحت‌کننده‌ای را که در دوران بارداری شما را نگران می‌کند، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر خارش واژن دارید که در عرض چند روز به درمان خانگی پاسخ نمی‌دهد، از پزشک خود بخواهید آن را بررسی کند.

اگر خارش واژن با علائم دیگری مانند درد یا ترشحات غلیظ و بدبو همراه است، برای رد عفونت به پزشک خود مراجعه کنید. هم چنین اگر متوجه خون رگه‌دار در ترشحات خود شدید، به پزشک خود مراجعه کنید.

چرا شب‌ها در دوران بارداری بیشتر خارش دارم؟

کلستاز داخل کبدی بارداری یکی از احتمالات است. این بیماری کبدی باعث خارش شدید بدون بثورات پوستی می‌شود که اغلب در شب تشدید می‌شود. معمولاً در اواخر بارداری، به خصوص در سه ماهه سوم، رخ می‌دهد و نیاز به درمان دارد. به دلیل خطری که برای جنین ایجاد می‌کند، ممکن است زایمان زودرس توصیه شود.

چرا در بارداری دچار خارش واژن می‌شویم؟

پوست شکم شما با رشد جنین کشیده می‌شود و احساس خارش در آن طبیعی است. اگر ناحیه واژن شما خارش دارد، می‌تواند نشانه عفونتی مانند برفک باشد. اگر ناحیه اطراف مقعد شما خارش دارد، می‌تواند نشانه بواسیر باشد. هر دوی این موارد در دوران بارداری شایع هستند.

چگونه خارش ناحیه تناسلی زنان را در دوران بارداری متوقف کنیم؟

دوش واژینال و صابون‌های معطر حتی ممکن است خطر برخی عفونت‌ها را افزایش دهند. راهکارهایی که ممکن است به جلوگیری از خارش واژن در دوران بارداری کمک کنند عبارتند از: پوشیدن لباس زیر نخی قابل تنفس، خشک نگه داشتن ناحیه واژن، ننشستن با لباس حمام مرطوب یا لباس زیر عرق کرده.

عوامل خطر خارش بارداری چیست؟

کلستاز داخل کبدی بارداری (ICP) یکی از علل خارش در دوران بارداری است. ویژگی‌های مرتبط با آن شامل افزایش آنزیم‌های کبدی (ترانس‌آمینازها) و اسیدهای صفراوی سرم (نمک‌ها) است. خارش از اواخر سه ‌ماهه دوم تا اوایل سه ‌ماهه سوم شروع می‌شود.

سخن پایانی تیم پینو بی بی

خارش واژن یک اتفاق رایج در دوران بارداری است و اغلب جای نگرانی ندارد. این بیشتر با تغییرات هورمونی طبیعی که می‌توانید در این دوران انتظار داشته باشید، مرتبط است. اگر نگران این علامت هستید یا علائم دیگری مانند درد یا بو با آن همراه است، پزشک شما می‌تواند درمان‌هایی را تجویز کند که می‌توانند به شما کمک کنند.

در صورت مفید بودن این مقاله برای شما لطفا امتیاز دهید.