آزمایش ادرار کودک و نوزاد؛ روش نمونه‌گیری و تفسیر نتیجه

برای آزمایش ادرار کودک، نمونه تمیز و تازه اهمیت زیادی دارد. در کودک توالت‌رفته معمولاً ادرار میانی پس از شست‌وشوی ناحیه جمع می‌شود؛ در نوزاد روش «تمیز گرفتن»، پد یا کیسه ممکن است به کار رود، اما برای کشت قابل‌اعتماد گاهی نمونه سوندی لازم است. نتیجه نوار ادرار به‌تنهایی تشخیص قطعی عفونت نیست.

آلودگی پوست و پوشک یکی از علت‌های نتیجه گمراه‌کننده است. نمونه باید ترجیحاً پیش از آنتی‌بیوتیک گرفته و سریع تحویل شود. اگر کشت تا چهار ساعت انجام نمی‌شود، راهنمای NICE نگهداری فوری در یخچال یا ماده نگهدارنده مناسب را توصیه می‌کند؛ دستور آزمایشگاه محل را رعایت کنید.

چه زمانی آزمایش ادرار لازم است؟

• سوزش، درد یا تکرر ادرار
• تب بی‌علت، به‌ویژه در نوزاد
• بوی غیرعادی، کدری یا خون واضح
• درد شکم، پهلو یا زیر شکم
• شب‌ادراری جدید در کودک کنترل‌شده
• رشد ناکافی، استفراغ یا بدحالی نوزاد همراه تب
• پیگیری عفونت یا بیماری کلیه

بوی تند یا ادرار تیره به‌تنهایی عفونت را ثابت نمی‌کند و می‌تواند ناشی از کم‌آبی باشد. نوزاد زیر سه ماه با شک به عفونت ادراری باید فوری توسط پزشک ارزیابی شود.

آزمایش ادرار کودک چه چیزهایی را بررسی می‌کند؟

ادرار می‌تواند درباره عفونت دستگاه ادراری، وضعیت آب بدن، وجود خون یا پروتئین، دفع قند و کتون و بعضی مشکلات کلیه سرنخ بدهد. با این حال، آزمایش ادرار یک تست واحد نیست و پزشک بر اساس پرسش بالینی ممکن است آنالیز ساده، کشت یا آزمایش اختصاصی دیگری درخواست کند.

• عفونت ادراری: نوار ادرار، میکروسکوپی و کشت در کنار علائم بررسی می‌شوند.
• کم‌آبی: رنگ و وزن مخصوص می‌تواند سرنخ بدهد، اما معاینه و مقدار مایعات و ادرار نیز مهم است.
• خون در ادرار: ممکن است با عفونت، سنگ، آسیب، التهاب کلیه یا آلودگی نمونه دیده شود.
• پروتئین در ادرار: گاهی پس از تب و فعالیت گذراست و گاهی به ارزیابی کلیه نیاز دارد.
• قند و کتون: در دیابت، ناشتایی، استفراغ یا کم‌خوری ممکن است تغییر کنند.
• کریستال‌ها: برخی در ادرار سالم هم دیده می‌شوند و نوع، مقدار و علائم تعیین‌کننده است.

برای هر تب یا تغییر رنگ ادرار لازم نیست همه این تست‌ها انجام شوند. نسخه باید با سن کودک، علائم، بیماری‌های قبلی و داروها هماهنگ باشد. آزمایش غیرطبیعی نیز ممکن است فقط نیاز به تکرار نمونه درست داشته باشد، نه شروع فوری درمان.

پیش از نمونه‌گیری چه چیزهایی را بررسی کنیم؟

پیش از مراجعه مشخص کنید هدف فقط آنالیز ادرار است یا کشت نیز درخواست شده است. کشت به آلودگی بسیار حساس‌تر است و ظرف، روش جمع‌آوری و زمان تحویل آن اهمیت بیشتری دارد.

• ظرف استریل و کیسه مناسب سن و جنس کودک را از آزمایشگاه بگیرید.
• نام داروها، آنتی‌بیوتیک اخیر، مکمل‌ها و زمان آخرین دوز را یادداشت کنید.
• تب، درد، تکرر، بوی ادرار، استفراغ و تعداد پوشک خیس را ثبت کنید.
• اگر کودک در حال قاعدگی است یا ترشح و التهاب پوستی دارد، آزمایشگاه را مطلع کنید.
• دستور نگهداری و حداکثر زمان تحویل را قبل از جمع‌آوری بپرسید.
• داخل ظرف، درپوش یا لبه داخلی کیسه را لمس نکنید.

برای آنالیز و کشت معمولی ناشتایی لازم نیست. آب زیاد و غیرمعمول نیز ندهید، زیرا می‌تواند ادرار را رقیق کند. اگر هم‌زمان آزمایش خون یا تست اختصاصی دیگری نوشته شده، شرایط همان تست ممکن است متفاوت باشد.

تفاوت آنالیز و کشت ادرار

نوار ادرار یک غربالگری سریع است. لکوسیت‌استراز فعالیت گلبول‌های سفید و نیتریت تغییر ایجادشده به‌وسیله بعضی باکتری‌ها را نشان می‌دهد. بررسی میکروسکوپی می‌تواند سلول‌ها و باکتری را ببیند، اما کشت مشخص می‌کند آیا میکروب قابل‌توجهی رشد کرده است و در صورت نیاز، به چه داروهایی حساس یا مقاوم است.

مقایسه روش‌های گرفتن نمونه ادرار کودک

بهترین روش به سن کودک، توانایی کنترل ادرار و هدف آزمایش بستگی دارد. «تمیز گرفتن» انتخاب غیرتهاجمی ارجح است؛ اما اگر احتمال عفونت جدی باشد و نمونه تمیز به دست نیاید، پزشک ممکن است روش دقیق‌تری انتخاب کند.

روش نمونه‌گیری از کودک توالت‌رفته

1. دست‌ها را بشویید و ظرف استریل را بدون لمس داخل آن باز کنید.
2. ناحیه تناسلی را طبق دستور مرکز تمیز کنید؛ در دختر از جلو به عقب.
3. کودک چند ثانیه اول را در توالت ادرار کند.
4. بخش میانی جریان را بدون تماس ظرف با پوست جمع کنید.
5. در را ببندید و نام، تاریخ و ساعت را ثبت کنید.

اگر کودک نمی‌تواند جریان را قطع کند، لازم نیست او را تحت فشار بگذارید؛ هدف گرفتن بخش میانی است. آب فراوانِ غیرعادی برای وادارکردن ادرار می‌تواند نمونه را رقیق کند.

نکات نمونه‌گیری در دختران

پس از شستن دست‌ها، چین‌های ناحیه تناسلی را طبق دستور مرکز از جلو به عقب تمیز و خشک کنید. هنگام ادرار، لبه‌های بیرونی ناحیه را بدون تماس با داخل ظرف از هم دور نگه دارید تا احتمال ورود ترشحات و باکتری‌های پوست کمتر شود. اگر نمونه با مدفوع، ترشح زیاد یا خون قاعدگی مخلوط شد، قبل از تحویل با آزمایشگاه تماس بگیرید.

نکات نمونه‌گیری در پسران

آلت و اطراف مجرای ادرار را طبق دستور مرکز تمیز و خشک کنید. پوست ختنه‌گاه را به زور عقب نکشید؛ در کودک ختنه‌نشده فقط تا جایی که بدون درد و مقاومت حرکت می‌کند تمیز شود. ظرف نباید با پوست تماس پیدا کند و اولین بخش جریان داخل توالت بریزد.

پس از جمع‌آوری، در ظرف را محکم ببندید و نام کودک، تاریخ تولد یا شناسه خواسته‌شده، تاریخ و ساعت نمونه‌گیری را بنویسید. سطح بیرونی ظرف باید تمیز و خشک باشد و نمونه در کیسه جدا حمل شود.

روش گرفتن ادرار از نوزاد

روش تمیز گرفتن، یعنی انتظار برای ادرار و گرفتن مستقیم آن در ظرف، احتمال آلودگی کمتری دارد اما زمان می‌برد. ناحیه را بشویید و خشک کنید، پوشک را باز بگذارید و ظرف استریل را آماده نگه دارید.

کیسه ادرار روی پوست تمیز و خشک چسبانده و مرتب بررسی می‌شود. پس از ادرار فوراً برداشته شود. نتیجه منفی می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما کشت مثبت کیسه‌ای بیشتر در معرض آلودگی است و پزشک ممکن است تکرار با سوند بخواهد. نمونه سوندی یا به‌ندرت برداشت از مثانه فقط توسط تیم درمان انجام می‌شود.

تمیز گرفتن مستقیم از نوزاد

پوشک را باز کنید، ناحیه را با روش توصیه‌شده بشویید و خشک کنید و ظرف استریل را آماده نگه دارید. بهتر است این کار زمانی انجام شود که مدتی از آخرین پوشک خیس گذشته یا نوزاد آماده شیرخوردن است. تماس یک پارچه خنک و مرطوب با پایین شکم ممکن است دفع را تحریک کند، اما نباید باعث سردشدن یا ناراحتی نوزاد شود.

به محض شروع ادرار، بدون تماس ظرف با پوست مقدار لازم را جمع کنید. اگر مدفوع هم‌زمان وارد ظرف شد، نمونه آلوده است. این روش ممکن است چند بار تلاش بخواهد، اما برای بسیاری از آزمایش‌ها نسبت به کیسه آلودگی کمتری دارد.

روش استفاده از کیسه ادرار نوزاد

1. دست‌ها را بشویید و ناحیه تناسلی را تمیز و کاملاً خشک کنید.
2. محافظ چسب را بدون لمس سطح داخلی کیسه جدا کنید.
3. کیسه متناسب با جنس کودک را مطابق تصویر یا دستور آزمایشگاه بچسبانید.
4. پوشک را شل ببندید و هر چند دقیقه کیسه را بررسی کنید.
5. پس از ادرار، کیسه را آرام جدا و طبق دستور مرکز داخل ظرف یا کیسه حمل قرار دهید.
6. اگر کیسه جدا شد، با مدفوع آلوده شد یا مدت زیادی خالی ماند، از کیسه تازه استفاده کنید.

کرم سوختگی، روغن و پودر مانع چسبیدن کیسه و آلوده‌کننده نمونه‌اند. ادرار را از پوشک، پنبه یا گاز نچلانید. راهنماها درباره ابزارهای مجاز تفاوت دارند؛ برای کشت، دستور آزمایشگاه و پزشک مقدم است.

نمونه سوندی چه زمانی لازم می‌شود؟

وقتی کودک بدحال است، احتمال عفونت ادراری بالا است یا نمونه غیرتهاجمی قابل‌اعتماد به دست نمی‌آید، نمونه سوندی می‌تواند برای کشت مناسب‌تر باشد. فرد آموزش‌دیده پس از تمیزکردن ناحیه، لوله باریکی را برای مدت کوتاه از مجرا وارد مثانه می‌کند و ادرار مستقیماً در ظرف استریل جمع می‌شود.

این روش ممکن است ناراحت‌کننده باشد، اما کوتاه است و آلودگی کمتری از کیسه دارد. سوندگذاری در خانه انجام نمی‌شود. آسپیراسیون فوق‌عانه نیز در شرایط محدود، با سوزن و معمولاً با راهنمایی سونوگرافی توسط تیم درمان انجام می‌شود.

نگهداری و تحویل نمونه ادرار

نمونه تازه بهترین نتیجه را می‌دهد. با گذشت زمان در دمای اتاق، باکتری‌ها ممکن است تکثیر شوند، سلول‌ها تغییر کنند و pH جابه‌جا شود. زمان و دمای مجاز به نوع تست و ظرف بستگی دارد؛ بنابراین ساعت دقیق جمع‌آوری را ثبت و نمونه را سریع تحویل دهید.

• اگر کشت ظرف چهار ساعت انجام نمی‌شود، NICE نگهداری فوری در یخچال یا نگهدارنده مناسب را توصیه می‌کند.
• اگر ظرف حاوی اسید بوریک یا ماده نگهدارنده است، آن را خالی نکنید و حجم خواسته‌شده را رعایت کنید.
• نمونه را خودسرانه فریز نکنید و کنار مواد غذایی بدون بسته‌بندی جدا نگذارید.
• نمونه بدون برچسب، نشتی‌دار، آلوده به مدفوع یا جمع‌شده در ظرف خانگی ممکن است رد شود.
• اگر زمان تحویل گذشته است، با آزمایشگاه تماس بگیرید؛ افزودن آب یا مخلوط‌کردن نمونه قدیمی ممنوع است.

تفسیر مهم‌ترین موارد

طبق NICE، نیتریت یا لکوسیت‌استراز مثبت در کودکان خردسال معمولاً نیاز به کشت دارد. اگر هر دو منفی باشند احتمال عفونت کمتر است، اما در کودک بدحال یا با علائم قوی تصمیم فقط بر نوار متکی نیست.

ظاهر، رنگ و وزن مخصوص

ادرار تیره معمولاً غلیظ‌تر است، اما غذا، دارو و خون نیز رنگ را عوض می‌کنند. کدری می‌تواند از سلول، کریستال، مخاط یا باکتری باشد و به‌تنهایی عفونت را ثابت نمی‌کند. وزن مخصوص یا Specific Gravity نشان می‌دهد ادرار چقدر رقیق یا غلیظ است؛ مایعات، تب، استفراغ و توان تغلیظ کلیه بر آن اثر دارند.

pH، پروتئین، قند و کتون

pH اسیدی یا قلیایی بودن ادرار را نشان می‌دهد و رژیم، زمان نگهداری، عفونت و داروها آن را تغییر می‌دهند. پروتئین کم ممکن است هنگام تب، فعالیت یا کم‌آبی گذرا باشد؛ تکرار آن، به‌ویژه همراه خون، فشار خون بالا یا ورم، نیاز به بررسی دارد. قند ادرار ممکن است با بالا بودن قند خون یا به‌ندرت مشکل بازجذب کلیه دیده شود. کتون نیز در استفراغ، کم‌خوری، تب طولانی یا دیابت ظاهر می‌شود.

RBC، WBC، باکتری و سلول اپی‌تلیال

RBC گلبول قرمز و WBC گلبول سفید است. تعداد آن‌ها باید با واحد و محدوده همان آزمایشگاه خوانده شود. باکتری همراه WBC و علائم می‌تواند عفونت را مطرح کند، اما تعداد زیاد سلول اپی‌تلیال یا رشد چند نوع میکروب بیشتر احتمال آلودگی نمونه را بالا می‌برد. نتیجه میکروسکوپی به‌تنهایی جای کشت را نمی‌گیرد.

کریستال و سیلندر یا Cast

کریستال‌ها به نوع ادرار، غذا، دارو و نحوه نگهداری وابسته‌اند و مشاهده برخی از آن‌ها در کودک سالم هم ممکن است. سیلندرها در لوله‌های ریز کلیه شکل می‌گیرند؛ نوع هیالین گاهی پس از تب یا فعالیت دیده می‌شود، در حالی که بعضی انواع سلولی اهمیت بیشتری دارند. نام دقیق، مقدار و علائم باید توسط پزشک تفسیر شود.

تفسیر کشت ادرار و آنتی‌بیوگرام

کشت مثبت زمانی به نفع عفونت واقعی است که رشد میکروب با علائم، شواهد التهاب ادرار، تعداد کلنی و روش نمونه‌گیری هماهنگ باشد. آستانه قابل‌توجه برای نمونه میانی، کیسه‌ای و سوندی یکسان نیست؛ بنابراین دیدن عبارت Positive بدون این جزئیات برای تشخیص کافی نیست.

• No growth: در شرایط کشت، میکروب قابل‌توجهی رشد نکرده است؛ مصرف قبلی آنتی‌بیوتیک یا نمونه نامناسب می‌تواند اثر بگذارد.
• Mixed growth / Mixed flora: رشد چند میکروب که اغلب آلودگی هنگام جمع‌آوری را مطرح می‌کند و ممکن است نیاز به تکرار باشد.
• Colony count: مقدار رشد که باید با روش نمونه‌گیری و علائم تفسیر شود.
• Susceptible یا Sensitive: میکروب در آزمایشگاه به دارو حساس بوده است.
• Resistant: دارو احتمالاً برای آن میکروب مناسب نیست؛ انتخاب درمان فقط بر اساس یک حرف S یا R و بدون نظر پزشک انجام نمی‌شود.

گاهی پزشک پیش از آماده‌شدن کشت، بر اساس سن و وضعیت کودک درمان را شروع می‌کند و پس از نتیجه آن را تغییر می‌دهد یا متوقف می‌کند. آنتی‌بیوتیک باقی‌مانده در خانه را مصرف نکنید و دوره تجویزشده را خودسرانه کم یا زیاد نکنید.

آیا نتیجه غیرطبیعی همیشه عفونت ادراری است؟

خیر. آلودگی پوست، تب، کم‌آبی، ورزش، التهاب اطراف مجرا، قاعدگی و بعضی داروها می‌توانند بخش‌هایی از آزمایش را تغییر دهند. تشخیص عفونت ادراری معمولاً به علائم سازگار، شواهد التهاب و کشت قابل‌اعتماد نیاز دارد.

در نوزاد، علائم ممکن است اختصاصی نباشد و فقط با تب، بدشیرخوردن، استفراغ، بی‌قراری یا رشد ناکافی ظاهر شود. در کودک بزرگ‌تر، سوزش، تکرر، فوریت ادرار، درد زیر شکم یا پهلو راهنمای بهتری است. نتیجه طبیعی در کودک بدحال نباید باعث تأخیر در ارزیابی پزشکی شود.

آزمایش‌های اختصاصی ادرار

گاهی پزشک آزمایش‌هایی فراتر از آنالیز و کشت درخواست می‌کند. نسبت پروتئین به کراتینین برای کمی‌کردن پروتئین، نسبت کلسیم به کراتینین در برخی بررسی‌های سنگ یا دفع کلسیم، و نمونه ۲۴ ساعته برای اندازه‌گیری دقیق بعضی مواد کاربرد دارد. این تست‌ها دستور جمع‌آوری متفاوتی دارند.

• نمونه اول صبح ممکن است برای بررسی پروتئین یا بعضی مواد ترجیح داده شود.
• در جمع‌آوری زمان‌دار باید تمام ادرار بازه تعیین‌شده جمع شود؛ جاافتادن یک نوبت نتیجه را مخدوش می‌کند.
• ظرف بزرگ نمونه ۲۴ ساعته ممکن است ماده نگهدارنده داشته باشد و باید دور از دسترس کودک بماند.
• نمونه تصادفی را نباید خودسرانه جایگزین نمونه اول صبح یا زمان‌دار کرد.

اشتباهات رایج

• گرفتن ادرار از پوشک، پنبه یا گاز
• لمس داخل ظرف یا در آن
• ریختن نمونه از لگن شوینده‌دار
• تحویل دیرهنگام در دمای اتاق
• شروع آنتی‌بیوتیک قبل از نمونه بدون ضرورت
• تفسیر «باکتری» بدون توجه به آلودگی و کشت

بازکردن ظرف از شب قبل، استفاده از شیشه مربا، انتقال ادرار از یک ظرف به ظرف دیگر و چسباندن طولانی‌مدت کیسه نیز احتمال خطا را بیشتر می‌کند. اگر نمونه‌ای مطابق دستور جمع نشد، پنهان‌کردن موضوع از آزمایشگاه به زیان کودک است؛ معمولاً تکرار صحیح بهتر از درمان بر اساس نتیجه آلوده است.

بعد از دریافت جواب چه کنیم؟

جواب آنالیز، کشت و نسخه را همراه اطلاعات روش جمع‌آوری به پزشک نشان دهید. اگر کشت هنوز آماده نیست، درباره ادامه یا تغییر درمان فقط طبق دستور پزشک عمل کنید. در کشت آلوده ممکن است نمونه تکرار شود؛ این اتفاق به‌ویژه با کیسه ادرار به معنی بیماری شدیدتر نیست.

1. نام کودک، تاریخ، روش نمونه‌گیری و واحدها را کنترل کنید.
2. علامت H، L، مثبت یا منفی را به‌تنهایی تشخیص ندانید.
3. نوار، میکروسکوپی و کشت را کنار هم ببینید.
4. علائم فعلی و پاسخ به درمان را گزارش کنید.
5. در صورت تجویز، آزمایش یا تصویربرداری پیگیری را در زمان تعیین‌شده انجام دهید.

پس از هر عفونت ادراری لزوماً سونوگرافی یا آزمایش‌های تهاجمی لازم نیست. سن کودک، تب‌دار بودن عفونت، پاسخ به درمان، میکروب غیرمعمول و عود بیماری در تصمیم پزشک نقش دارند.

چه زمانی مراجعه فوری لازم است؟

• تب ۳۸ درجه یا بیشتر در نوزاد زیر سه ماه
• دشوار بیدارشدن، شلی بدن یا بدشیرخوردن
• استفراغ مکرر، کم‌آبی یا کاهش ادرار
• درد شدید پهلو، لرز یا بدحالی واضح
• خون قابل‌توجه در ادرار
• مشکل تنفس، رنگ‌پریدگی یا کبودی

پرسش‌های متداول

نمونه صبحگاهی لازم است؟

برای همه تست‌ها نه. نمونه صبح گاهی غلیظ‌تر است، اما در شک به عفونت نباید جمع‌آوری را بی‌دلیل عقب انداخت.

کیسه ادرار برای کشت مناسب است؟

آلودگی آن بیشتر است. کشت مثبت ممکن است نیازمند تأیید با نمونه تمیزتر یا سوندی باشد.

نیتریت منفی عفونت را رد می‌کند؟

خیر. بعضی باکتری‌ها نیتریت تولید نمی‌کنند و ماندن کوتاه ادرار در مثانه نیز نتیجه را منفی می‌کند.

چقدر نمونه لازم است؟

به تست و سن بستگی دارد. حتی حجم کم نوزاد ممکن است کافی باشد؛ مقدار موردنیاز را از آزمایشگاه بپرسید.

آیا کودک باید ناشتا باشد؟

آنالیز و کشت معمولاً ناشتایی نمی‌خواهند، مگر هم‌زمان آزمایش دیگری درخواست شده باشد.

آیا می‌توان ادرار را از پوشک چلاند؟

برای نمونه تشخیصی و به‌ویژه کشت خیر؛ مواد جاذب، پوست و مدفوع نمونه را آلوده یا ترکیب آن را تغییر می‌دهند. از روش و ابزار تأییدشده آزمایشگاه استفاده کنید.

اگر کیسه ادرار با مدفوع آلوده شد چه کنیم؟

آن را تحویل ندهید. پوست را دوباره تمیز و خشک کنید و با کیسه تازه یا روش پیشنهادی مرکز نمونه بگیرید.

باکتری در آزمایش یعنی حتماً عفونت است؟

خیر. باکتری می‌تواند از عفونت یا آلودگی پوست و ظرف باشد. WBC، نیتریت، کشت، تعداد کلنی، علائم و روش نمونه‌گیری باید کنار هم بررسی شوند.

پروتئین مثبت در ادرار کودک خطرناک است؟

نه همیشه. تب، کم‌آبی و فعالیت می‌توانند پروتئین گذرا ایجاد کنند. اگر تکرار شود یا با خون، ورم یا فشار خون بالا همراه باشد، پزشک بررسی بیشتری درخواست می‌کند.

بعد از شروع آنتی‌بیوتیک می‌توان کشت داد؟

آنتی‌بیوتیک ممکن است رشد میکروب را کاهش دهد و کشت را منفی کند. در حالت ایده‌آل نمونه پیش از اولین دوز گرفته می‌شود، اما درمان کودک بدحال نباید فقط برای گرفتن نمونه به تأخیر بیفتد.

جمع‌بندی

نمونه تمیز و تازه برای تشخیص عفونت حیاتی است. در کودک توالت‌رفته ادرار میانی و در نوزاد روش تعیین‌شده توسط مرکز را به کار ببرید. نتیجه نوار، میکروسکوپی و کشت باید با سن، علائم و روش نمونه‌گیری تفسیر شود.

منابع علمی

اگر پزشک هم‌زمان بررسی‌های دیگری درخواست کرده است، راهنماهای آزمایش خون کودک و نوزاد و آزمایش مدفوع نوزاد و کودک شرایط آمادگی و نمونه‌گیری آن‌ها را توضیح می‌دهند. در تب و علائم عفونت نیز مقاله سرماخوردگی نوزاد و کودک به شناخت نشانه‌های نیازمند مراجعه کمک می‌کند.

• NICE: تشخیص و درمان عفونت ادراری زیر ۱۶ سال
• American Academy of Pediatrics: گرفتن نمونه ادرار از نوزاد
• MedlinePlus: نمونه تمیز ادرار
• MedlinePlus: کشت ادرار

مقالات بعدی

آزمایش خون کودک و نوزاد؛ انواع، آمادگی، خون‌گیری و تفسیر

مشاهده قبلی ۱۴۰۵/۰۶/۰۲