اثرات مضر تغذیه اجباری کودکان

ما به عنوان والدین می‌خواهیم که فرزندانمان تغذیه مناسبی داشته باشند و برای این منظور لازم است که یک وعده غذایی مناسب و متعادل بخورند. با این حال، دادن غذا به کودکان می‌تواند یک کار دشوار باشد، به خصوص اگر کودک شما از خوردن چیزی که شما می‌خواهید بخورد، خودداری کند. در چنین شرایطی، والدین اغلب تمایل دارند که به اجبار به فرزندان خود غذا بدهند، اما ممکن است این امر، منجر به عواقب مضری شود. اگر می‌خواهید در مورد علت مضر بودن تغذیه اجباری کودک بیشتر بدانید، پیشنهاد می‌کنیم مقاله زیر را مطالعه کنید و با پینو بیبی همراه باشید.

تغذیه اجباری در واقع به چه معناست؟

تهیه غذا و تغذیه برای کودک کاری است که هر والدینی باید انجام دهد، اما گاهی اوقات آنها به زور به فرزندان خود غذا می‌دهند. نکات زیر ممکن است تغذیه اجباری باشد:

تصمیم گیری در مورد این که کودک چقدر، چه زمانی و چه چیزی بخورد.
دادن مقدار زیادی غذا به کودک حتی اگر از آن رنجیده باشد.
مقایسه کودک با بچه‌های دیگر یا باج‌گیری از کودک برای خوردن غذا یا مصرف مقدار زیادی غذا.
نادیده گرفتن درخواست‌های کودک مبنی بر کم یا دیرتر غذا خوردن.

چرا معمولاً والدین به اجبار به فرزندان خود غذا می‌دهند؟

ما به ‌عنوان والدین مطمئن هستیم که هر وظیفه‌ای را بر عهده می‌گیریم که تربیت صحیح فرزندانمان را تضمین می‌کند و تغذیه غذا و تأمین غذا یکی از آنهاست. در اینجا دلایلی وجود دارد که توضیح می‌دهد چرا والدین تمایل دارند به اجبار به فرزندان خود غذا بدهند:

۱. هر چه در بشقاب است باید خورده شود

بسیاری از ما این تصور را داریم که هر چه در بشقاب باشد، باید وارد شکم‌مان شود. اما در مورد بچه‌ها این طور نیست زیرا آنها فقط مقداری از غذایی را که معده آنها اجازه می‌دهد می‌خورند.

۲. هنگام معرفی غذاهای جامد

این یک اشتباه بسیار رایج در تغذیه است که والدین هنگام شروع به غذا دادن به نوزادان خود برای اولین بار مرتکب می‌شوند. هدف این نیست که کودک را مجبور کنیم غذایی را بخورد که از آن نفرت دارد، بلکه این است که اجازه دهیم کودک طعم آن را پرورش دهد و سپس به او اجازه دهیم آن چه را که دوست دارد بخورد، انتخاب کند.

۳. نگرانی از این که کودک به اندازه کافی غذا نمی‌خورد

بچه‌های کوچک کمتر غذا می‌خورند اما به طور متناوب غذا می‌خورند. ما به عنوان والدین فکر می‌کنیم که ممکن است فرزندمان از وعده‌های غذایی کوچک به اندازه کافی غذا نمی‌خورد یا تغذیه کافی دریافت نمی‌کند، بنابراین او را وادار می‌کنیم که بیش از حد غذا بخورد.

۴. غذا دادن به کودکان بزرگتر با قاشق

تعدادی ‌از والدین دوست دارند به فرزندانشان غذا بدهند، حتی زمانی که آنها به اندازه کافی بزرگ هستند که خودشان غذا بخورند، زیرا فکر می‌کنند که ممکن است نتوانند خودشان غذا بدهند. این منجر به تغذیه بیش از حد می‌شود.

۵. درک نکردن نیازهای کودک

ما به عنوان والدین فکر می‌کنیم که از نیازهای فرزندمان بیشتر آگاه هستیم و همین امر در مورد غذا نیز صدق می‌کند. بنابراین، زمانی که کودک از خوردن غذا امتناع می‌کند، ما اغلب با این فکر که کودک نیازهای بدن خود را درک نمی‌کند، به اجبار به او غذا می‌دهیم.

۶. برای معرفی غذاهای جدید

والدین معمولاً وقتی بچه‌ها را با میوه، سبزی یا یک ماده غذایی جدید آشنا می‌کنند، آنها را مجبور می‌کنند غذا بخورند. این تفکر با این ایده پشتیبانی می‌شود که باید به طور مداوم غذا به کودکان داده شود تا بتوانند به طعم آن عادت کنند و آن را دوست داشته باشند.

۷. مقایسه با کودکان دیگر

اگر دوست یا پسر عموی همسن کودک مقدار بیشتری غذا می‌خورد، والدین ممکن است احساس کنند که غذای فرزندشان کافی نیست و یا وارد بحث‌های حاشیه‌ای و بی‌سر و ته فامیلی شوند که بچه فلانی خوب غذا می‌خورد و سالم است و بچه فلانی خوب غذا نمی‌خورد و وزن کافی ندارد و یا از سلامت کافی برخوردار نیست؛ از این رو به تغذیه اجباری روی می‌آورند.

بیشتر بخوانید: رژیم غذایی مناسب برای کودکان کم وزن

۸. برای ایجاد عادات خوب

فقط به این دلیل که یک غذای خاص سالم است، به این معنی نیست که فرزندتان را مجبور به خوردن آن کنید. والدین اغلب فکر می‌کنند که برای ایجاد عادات غذایی خوب، باید کودکان را مجبور به خوردن برخی غذاها کرد، حتی اگر آنها از خوردن آن غذاها خوششان نیاید.

آیا باید کودک را مجبور به غذا خوردن کرد؟

خیر، به طور کلی این ایده خوبی نیست که کودک را مجبور به غذا خوردن کنید. انجام این کار می‌تواند منجر به ارتباط منفی با غذا و زمان غذا شود و به طور بالقوه باعث اضطراب و عادات غذایی ناسالم در زندگی بعدی شود. در عوض، بهتر است انواع غذاهای سالم ارائه دهید و به کودک اجازه دهید خودش غذای مورد علاقه‌اش را انتخاب کند که چه چیزی و چقدر می‌خواهد بخورد. این رویکرد به کودکان کمک می‌کند تا یاد بگیرند که به نشانه‌های گرسنگی خود گوش دهند و در انتخاب‌های غذایی خود استقلال پیدا کنند. ایجاد یک فضای مثبت و آرام در طول وعده‌های غذایی نیز می‌تواند رابطه سالم‌تر با غذا را تشویق کند. اگر در مورد تغذیه یا عادات غذایی کودک نگرانی‌هایی وجود دارد، مشورت با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی توصیه می‌شود.

اشکال مختلف وادار کردن کودک به غذا خوردن

والدین اغلب وقتی فرزندشان خیلی کم غذا می‌خورد، غذاهای سالم مانند میوه‌ها و سبزیجات نمی‌خورد یا به طور کامل از یک وعده غذایی امتناع می‌کند، نگران هستند. برای برخی، این نگرانی می‌تواند قابل توجه باشد، به ویژه اگر کودک به خوبی وزن اضافه نمی‌کند یا وزن کم می‌کند. برای دیگران، وعده‌های غذایی خورده نشده می‌تواند منبع ناامیدی باشد.

بیشتر بخوانید: مادر بادامی

در چنین شرایطی اغلب والدین از فشار، زور یا اجبار استفاده می‌کنند تا سعی کنند فرزندشان را مجبور کنند که غذای خود را تمام کند.

این اجبار و فشار می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد:

فشار و تحکم: «می‌خواهم همه هویج‌هایت را بخوری»
ناز کشیدن: «قربونت بشم من که میخای به خاطر مامان غذاتو رو تموم کنی»
باج گیری عاطفی: «یک دختر خوب شام خودش رو میخوه چون میدونه مامانی چقدر زحمت کشیده تا این غذا رو بپزه»
استفاده از قوانین: «باید به اندازه سنت غذا بخوری چون سه ساله هستی باید سه تا سیب زمینی بخوری»
رشوه: «اگر همه غذای توی بشقابت رو بخوری میتونی بعدش با گوشی بازی کنی»
مجازات‌ها: «اگر غذات رو کامل نخوری اجازه نداری بری تو حیاط بازی کنی»
تغذیه اجباری: «گذاشتن غذا در دهان کودک و مجبور کردن او به قورت دادن»

در حالی که کودک ممکن است در هنگام اجبار کمی بیشتر غذا بخورد، عمل تحت فشار قرار گرفتن برای خوردن می‌تواند منجر به ایجاد ارتباط منفی با غذا و در نهایت نفرت و اجتناب شود. هم چنین می‌تواند کودکان را از تشخیص و واکنش مناسب به سیگنال‌های درونی گرسنگی و سیری باز دارد، که می‌تواند احتمال پرخوری آنها را در زندگی بعدی افزایش دهد.

تأثیرات تغذیه اجباری چیست؟

ما درک می‌کنیم که شما به عنوان والدین هر کاری که می‌توانید برای تربیت فرزند خود انجام می‌دهید و غذا بخشی جدایی ناپذیر از آن است. با این حال، تغذیه اجباری چیزی است که باید از آن اجتناب کنید.

در اینجا برخی از اثرات اجبار کودک به غذا خوردن آورده شده است:

۱. استفراغ

هنگامی ‌که به فرزند خود برخلاف میل او غذا می‌دهید، ممکن است در نهایت منجر به تهوع یا استفراغ او شود.

۲. بیزاری نسبت به غذا

ممکن است کودک نه تنها از چیزی که به او می‌خورانید بدش بیاید، بلکه ممکن است او را نسبت به آن غذا منزجر کند.

۳. اشتها را از بین می‌برد

زمانی که احساس گرسنگی می‌کنیم غذا می‌خوریم و همین امر در مورد بچه‌ها نیز صدق می‌کند. اما ما به عنوان والدین، در مورد غذا خوردن کافی فرزندانمان شک می‌کنیم، بنابراین به اجبار به آنها غذا می‌دهیم. این اشتهای آنها را از بین می‌برد.

۴. احساسات منفی

کودک می‌تواند احساسات و عواطف منفی نسبت به غذا و حتی نسبت به والدین داشته باشد.

۵. منجر به عادات غذایی ناسالم می‌شود

کودک شما ممکن است عادت‌های غذایی ناسالم داشته باشد زیرا ممکن است نسبت به غذای سالم بیزار باشد.

۶. عدم کنترل عادات غذایی

یکی از بدترین عوارض جانبی تغذیه اجباری به کودکان نوپا یا بزرگتر این است که کنترل عادات غذایی خود را از دست می‌دهند.

۷. اختلال خوردن

از آن جایی که کنترلی روی غذا خوردن وجود ندارد، ممکن است کودک دچار اختلالات خوردن مانند بی‌اشتهایی، پرخوری عصبی و غیره شود. مقاله مربوط به «اختلالات خوردن و اشتها در کودکان» را مطالعه بفرمایید تا در خصوص انواع مختلف ناهنجاری‌های خوردن و اشتهای کودک اطلاعات بیشتری کسب کنید.

۸. مسائل کم خوردن

همان طور که کودک رشد می‌کند، ممکن است به جای خوردن مقادیر زیاد، غذای کمتری بخورد و از خوردن غذا اجتناب کند.

۹. بیزاری مادام العمر از غذا

کودکان ممکن است با بزرگ شدن دچار تنفر و بیزاری طولانی مدت از غذا شوند.

۱۰. کنترل والدین بر غذا منجر به مشکلات خوردن می‌شود

وقتی والدین به اجبار به فرزندانشان غذا می‌دهند، ممکن است به این نتیجه برسد که بچه‌ها احساس گمراهی کنند و بر زندگی خود کنترل نداشته باشند. این ممکن است منجر به مشکلات عزت نفس پایین شود.

علائم و نشانه‌های هشدار دهنده اختلالات تغذیه

والدین باید از علائم هشدار دهنده مرتبط با مشکلات تغذیه و اختلالات تغذیه آگاه باشند. آنها عبارت هستند از:

افزایش وزن ضعیف
کاهش وزن
علائم و نشانه‌های اضطراب پاتولوژیک که نیاز به درمان دارد
احساس خفگی مکرر، مشکل در بلع (دیسفاژی) یا درد هنگام بلع (ادینوفاژی)
تب‌های مکرر، سرفه یا درد قفسه سینه
استفراغ مکرر (به خصوص با تغذیه همراه نیست)؛ یا استفراغ خون
اسهال و خون در مدفوع
تأخیر رشد، ناهنجاری‌های فیزیکی یا ناهنجاری‌های رشد عصبی
بیماری‌های پوستی مانند درماتیت یا اگزما که ممکن است نشان دهنده آلرژی غذایی باشد

مشکلات تغذیه دوران کودکی چقدر شایع است؟

بسیاری از والدین نگران توانایی فرزندشان در غذا خوردن هستند. وقتی کودک خیلی کم غذا می‌خورد، رژیم غذایی محدودی دارد، از غذا خوردن می‌ترسد، یا فعالانه از خوردن امتناع می‌کند، والدین مشکل تغذیه را تشخیص می‌دهند. آنها ممکن است به سرعت به کودک برچسب « بد غذا» بزنند. در برخی موارد، مشکل ممکن است درک نادرست والدین از رشد طبیعی تغذیه کودک باشد.

مشکلات تغذیه و بلع شایع هستند و در موارد زیر رخ می دهند:

۲۵ تا ۳۵ درصد از کودکان به طور معمول در حال رشد
۴۰ تا ۷۰ درصد نوزادان نارس
تا ۸۵ درصد از افراد دارای ناتوانی‌های عصبی رشدی و بیماری‌های مزمن.
برای اکثر کودکان، این تنها یک مرحله و بخشی از رشد طبیعی است.

چگونه از تحت فشار قرار دادن کودکان برای خوردن خودداری کنیم؟

تغذیه اجباری نوزادان کودکان نوپا یا بزرگتر ممکن است منجر به بسیاری از مسائل جسمی، عاطفی و فیزیولوژیکی شوند. بنابراین، مهم است که بدانید چرا به اجبار به کودک خود غذا می‌دهید و به دنبال محرکی باشید که ممکن است باعث چنین رفتاری شود. اگر احساس می‌کنید فرزندتان کمتر از خواهر یا برادرش غذا می‌خورد، از خوردن غذا امتناع می‌کند، بیشتر درگیر بازی است تا خوردن و چیزهای مختلف، بسیار طبیعی است. باید آرامش خود را حفظ کنید و وحشت نکنید و بگذارید فرزندتان بیاید و خودش طلب غذا کند.

چه کاری می‌توانید انجام دهید تا کودکتان بدون اجبار به درستی غذا بخورد؟

این چیزی است که می‌توانید انجام دهید:

با کودک خود غذا بخورید
هنگام معرفی خوراکی جدید صبور باشید
اگر حواس کودک پرت شد، توجه او را دوباره به خود جلب کنید
صبور باشید
مقالات مربوط به «راه‌های تشویق کودک به غذا خوردن» را مطالعه کنید این مقاله در ۲ قسمت ارائه شده است و راهکارهای ساده و موثری را به شما والدین عزیز ارائه می‌کند تا به سادگی کودک خود را به غذا خوردن و استفاده از مواد غذایی سالم ترغیب کنید.

چه زمانی کودک برای اختلالات تغذیه باید درمان شود؟

برای والدین مهم است که هر گونه نشانه‌ای از اختلال خوردن را شناسایی کرده و آنها را با پزشک اطفال کودک خود در میان بگذارند. پزشک یک ارزیابی کامل پزشکی را همراه با بحث با والدین انجام می‌دهد تا متوجه شود کودک چه مشکلاتی ممکن است داشته باشد و آیا مشکلات جسمی وجود دارد که ممکن است باعث مشکلات تغذیه شود. پزشک در مورد زمان غذا خوردن و علائمی که کودک نشان می‌دهد صحبت خواهد کرد. برای برخی از کودکان، به ویژه آنهایی که دارای شرایط مزمن هستند، ممکن است راهبردهای مداخله‌ای و کمک متخصصان اطفال ضروری باشد.

کودکانی که از تغذیه می‌ترسند

برخی از نوزادان ممکن است با دیدن شیشه شیر یا غذا گریه کنند. آنها بدن خود را قوس می‌دهند، در مقابل تغذیه مقاومت می‌کنند و از باز کردن دهان خودداری می‌کنند. علت این رفتارها ممکن است یک تجربه تغذیه آسیب‌زا در گذشته مانند خفگی، استفراغ، روش‌ها یا قرار دادن لوله‌ها یا تغذیه اجباری باشد. برخی از نوزادان به عنوان «تغذیه کننده در رویا» شناخته می‌شوند زیرا آنها فقط در نیمه خواب و بدون محیط استرس‌زا تغذیه می‌کنند. برای این کودکان، استراتژی حذف محرک یا استرس و اجتناب از تغذیه اجباری است. ممکن است نیاز به تغذیه درمانی جدی‌تری با متخصصین باشد.

نئوفوبیا – ترس از امتحان کردن غذاهای جدید

برخی از کودکان ترس از امتحان کردن غذاهای جدید دارند که به آن نئوفوبیا نیز می‌گویند. این معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که کودک در سنین یک تا پنج سالگی در حال حرکت از غذاهای مایع به جامد است. به طور کلی، کودکان نو هراس از خوردن غذاهایی بر اساس بافت، قوام، رنگ یا بو خودداری می‌کنند. رد کردن اولیه غذا از سوی کودک می‌تواند با فرصت‌های تکراری برای امتحان آن تغییر کند. این مشکل با یک علت فیزیکی مرتبط نیست و معمولاً زمانی برطرف می‌شود که والدین از راهبردهای زیر استفاده کنند:

غذا را با طعم آشنا پنهان کنید
از الگوهای رفتاری استفاده کنید: لذت بردن مادر از غذا بهترین مثال برای کودک است
به ارائه غذا، حداقل ده بار ادامه دهید

سوالات متداول درباره تغذیه کودک

اگر فرزندم اهل غذا خوردن است، باید او را مجبور به غذا کنم؟

اگر کودک شما اهل غذا خوردن است، اولین چیزی که باید مشخص کنید علت اصلی آن است. این به شما کمک می‌کند تا با شرایط بهتر برخورد کنید. حتی اگر کودک شما غرق چیزی است و وقت غذا خوردن را از دست داده است، بهتر است او را به حال خود رها کنید و اجازه دهید هر زمان که احساس گرسنگی کرد به سراغ شما بیاید.

چگونه می‌توانم عادات غذایی خوب را در کودک ایجاد کنم؟

جدا از این که یک الگوی خوب است، اجازه دادن به فرزندتان برای تعیین زمان غذا خوردن، ترجیحات و عوامل دیگر از این قبیل ممکن است به ایجاد عادات غذایی خوب در کودک کمک کند.

آیا تغذیه اجباری می‌تواند بر تعاملات اجتماعی و رشد کودک تأثیر بگذارد؟

بله، تغذیه اجباری نیز می‌تواند بر تعاملات اجتماعی و رشد کودک تأثیر بگذارد. زمان صرف غذا فقط صرف غذا خوردن نمی‌شود. زمان غذا خوردن مناسبت‌های اجتماعی مهمی ‌هستند که در آن کودکان مهارت‌های گفتگو، آداب و هنجارهای تغذیه اجتماعی را یاد می‌گیرند. اگر کودکی به دلیل تغذیه اجباری استرس و اضطراب را در مورد غذا خوردن تجربه کند، ممکن است در موقعیت‌های ناهارخوری اجتماعی مانند ناهار مدرسه یا جمع‌های خانوادگی گوشه گیر یا مقاوم شود. این می‌تواند مانع رشد اجتماعی آنها شود و بر توانایی آنها برای تعامل راحت در محیط‌های اجتماعی شامل غذا تأثیر بگذارد. علاوه بر این، اگر کودک در مورد عادات غذایی خود احساس شرم یا خجالت کند، می‌تواند بر عزت نفس و اعتماد به نفس او در تعاملات اجتماعی تأثیر بگذارد.

سخن آخر پینو بی بی

این مقاله در مورد تغذیه اجباری به نوزادان و کودکان نوپا و اثرات مضر انجام این کار بود. مهم است که به کودک خود غذای سالم بدهید، اما نه به قیمت غذا دادن اجباری به او. اگر فرزندتان با وعده‌های غذایی خود مشکل دارد، با پزشک خود صحبت کنید.

درک این نکته برای والدین مهم است که مشکلات تغذیه در کودکان خردسال بسیار رایج است و آنها پتانسیل ایجاد خطر در تغذیه، رشد و رشد شناختی را دارند. خبر خوب این است که اکثر مشکلات تغذیه رشدی و گذرا هستند البته اگر به روش مناسب مدیریت شوند. دانستن چگونگی شروع و تکامل مشکلات تغذیه به والدین کمک می‌کند تا علائم اولیه را درک کنند و به موقع از متخصصان کمک بگیرند.

در صورت مفید بودن این مقاله برای شما لطفا امتیاز دهید.